Caleru de marcha continua de dimensiones medies. Ta allugáu na carretera CE – 5, a la salida de del barriu d'El Cueto n'El Valle en dirección escontra Quimarán, nel marxe esquierdu de la carretera, próximu a la señal qu'indica el nome del citáu barriu, onde empieza a alzase la carretera pa salvar les víes del tren. El fornu apaez protexíu por una alambrada metálica y amuesa xuna placa esplicativa del procesu del cal. Ta incluyíu nel P. G. O. O.
Tien estructura cúbica y el so cuerpu (alzáu ) encaxa na abrupta rimada del terrén. Similar a otros exemplos esistentes nel conceyu ye de planta cuadrada, con cuerpu en forma de conu invertíu y rasante de carga llixeramente alomado, abiertu con boca circular na parte cimera (tragante) recrecido unos 90 cm., pos n'orixe taba a nivel del suelu. El vanu de la rasante o tragante ye d'unos 3,00 m. de diámetru.
La so fachada empobinada escontra el norte (exa de carretera ) tien 5,60 m. d'anchu y 3,40 m. d'altu. Abrir na parte inferior la denominada boca frontera o de descarga formada por un arcu rebaxáu (escarzado), que mide 0,85 m. d'altu y 170, d'anchu precediendo la bóveda de mampostería que tien 2,00 m. de fondura en que'l so fondu abrir la boca del llar (ceniceru ) onde se cargaba el combustible que tamién ta formada por un arcu rebaxáu que mide 0,60 m. d'anchu por 0,75 m. d'altu.
Llevantáu en mampostería, el cuerpu interior tamién ye del mesmu material caliar, trabayáu con morteru de cal y sable. El muriu interior del conu (banduyu ) tien forma de conu invertíu y ta apareyáu con piedra acoloratada llamada ferrial o de granu. L'arcu de la boca del llar que daba accesu a la parrilla ta anguaño colapsáu y la rampla llateral sustituyóse por una escalera.
García López del Valláu diz qu'en Carreño hubo xuna gran cantidá de fornos de cal notable, de tamañu medianu y que toos ellos siguen el mesmu prototipu: Tragante circular, banduyu en forma de tueru de conu invertíu revistíu nel interior con piedra (non con camisa de lladriyu ) y que dalgunos funcionaron hasta la década de 1950. Del combustible diz que: anque consta l'empléu de lleña, ensin dulda tamién s'emplegó carbón como recueyen nos sos informes González Posada y Xovellanos. D'este diznos que la so calidá ye de lo más destacada ente los exemplos del conceyu y que foi reconstruyíu según informen los sos propietarios nel añu 1818, lo que -y dio pie a pensar que nesa fecha lo que se fixeron fueron obres pa reconvertilo de fornu de marcha intermitente a fornu de marcha o combustión continua.