Asitiada nel llugar conocíu como El Cantar de Coyanca. Aportar a ella dende la carretera AS-239, Lluanco-Xixón, y nel P.K. 6,600, tómase a la derecha la carretera CE-6, Perán-Tabaza, para en circulando por esta postrera a unos 4.700 m. tomar camín asfaltáu y tres 300 m. llegar a la citada Ermita.
Esta Ermita foi quemada na Guerra Civil Española y reconstruyida una vegada rematada la guerra. El so estáu de caltenimientu ye bonu siendo restaurada per última vegada nel añu 2000. Ésta data del sieglu X y foi utilizada como escuela a finales del sieglu XIX.
El patronu de Coyanca ye San Andrés, el 30 de payares, que celebren xuna misa nel so interior. Asina mesmu, el día 8 de setiembre tamién celebren nella la festividá de la Virxe de la Guía.
Como interés de la zona, non bien llueñe d'onde s'atopa allugada la Ermita, na "Cantera de la Priola", asitiada nel Valle de Coyanca-Perlora, fueron topaes numberoses monedes d'oru que taben soterraes nun recipiente de folla en felicidá cantera. L'afayu foi casual, yá que se debió a una de les numberoses voladures de la zona a mediaos del sieglu XX. Estes monedes fueron cuñaes nel sieglu I, dempués de Cristu y según estudios d'arqueólogos ya historiadores, pertenecieron a los romanos, afirmando que l'enterramientu d'éstes pudo producise daquella, yá que nesa dómina yera bien avezada esconder el dineru so tierra. Anguaño, estes monedes atopar nel Muséu Arqueolóxicu d'Uviéu.